مؤلف گويد : شيخ معاصر در فصل كنيه‌ها ، آنجا كه ، اسامى مبدو به ابن را از كتاب امل ياد كرده ، مىنويسد : اسم ابن حمزه حسن است و از ظاهر نوشتهء او برمىآيد كه مرادش همين مترجم حاضر است و چنان اعتقاد دارد كه ابن حمزهء مشهور ، همين شيخ است و حال آنكه اين اعتقاد ، سهو آشكارى است « 1 » . زيرا ، ابن حمزه مشهور ، شيخ عماد الدّين ابو جعفر محمّد بن على بن حمزه مشهدى طوسى مؤلف الوسيله و الواسطه است و اين همان دانشورى است كه نظريات او ، در كتاب‌هاى فقها آورده شده ، و به ويژه در مسألهء نماز جمعه قول او مورد توجه قرار گرفته است و او همان كسى است كه نماز جمعه را در عصر غيبت حرام مىدانسته ، ولى مترجم ما در كتاب‌هاى فقهى ، معروف نبوده و نظرى از او نقل نشده است و هرگاه مرادش از ابن حمزه همان مؤلف وسيله باشد سخت اشتباه كرده است . 78 - سيد حسن بن حمزة بن محسن حسينى موسوى نجفى وى ، فاضلى عالم و فقيهى جليل‌القدر بود و از گروهى از فضلا روايت مىكرده است ، از جمله ، از ملا زين الدّين على بن حسن بن محمّد استرآبادى روايت داشته است . و من خود اجازهء او را به خط خودش كه براى شاگردش سيد مرتضى جلال الدّين عبد على بن محمّد بن ابى هاشم بن زكى الدّين يحيى بن محمّد ابن على بن ابى هاشم حسينى در پشت كتاب تحرير علامه حلى نوشته است ، ديده‌ام و تاريخ آن ، سال 862 هجرى است و تاريخ برخى ديگر از اجازات او سال 836 هجرى بوده است .

--> ( 1 ) - مؤلف امل هر دو تن را در محل خود نام برده است و هرگاه به راستى در باب كنيه‌ها مرادش از حسن صاحب وسيله باشد ، همان‌طور كه مؤلف گفته ، اشتباه است و اگر براى امتياز بين صاحب وسيله و حلبى ، نام وى را در كنيه‌ها متعرض شده ، اشتباهى نكرده است - م .